ผู้รอดชีวิตจากแท็กซี่หลังวันสิ้นโลก

สร้างภาพบุคคลเต็มตัวแนวตั้งที่มีรายละเอียดสูงและเหมือนภาพยนตร์ โดยมีตัวแบบเป็น {argument name="character name" default="ผู้รอดชีวิตที่แข็งแกร่งและโดดเดี่ยว"} เขายืนอย่างกล้าหาญอยู่กลางถนนในเมืองที่รกร้างและทรุดโทรมสไตล์ "ไทม์สแควร์" ในยามรุ่งอรุณ โดยมีรถแท็กซี่นิวยอร์กสีเหลืองเก่าๆ จอดอยู่ที่เท้าของเขา ตัวแบบหลักอยู่ตรงกลางภาพ แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนตั้งแต่หัวจรดเท้า ด้วยท่าทางที่มั่นใจและเท้าที่แยกออกจากกัน เขาสวมใส่เสื้อผ้าหลักสี่ชิ้น ได้แก่ เสื้อแจ็กเก็ตหนังสีเข้มที่ดูเก่า เสื้อยืดสีเบจสกปรก กางเกงทำงานสีเขียวมะกอกเปื้อนโคลน และรองเท้าบูทสีน้ำตาลที่สึกหรอ ใบหน้าของเขาถูกทำให้เบลอหรือพร่ามัวอย่างจงใจ ในขณะที่ร่างกายและสภาพแวดล้อมยังคงคมชัด ภูมิทัศน์โดยรอบเป็นหุบเขาเมืองหลังวันสิ้นโลก: ตึกระฟ้าสูงตระหง่าน ป้ายโรงละครเก่า ป้ายโฆษณาดิจิทัล เถาไอวี่เลื้อยขึ้นไปบนอาคาร ฝุ่นละออง เศษกระจก เศษซากปรักหักพัง วัชพืชที่งอกขึ้นจากยางมะตอยที่แตก และแสงสีทองอบอุ่นที่ส่องประกายระยิบระยับระหว่างอาคาร ภาพต้องมีรถที่มองเห็นได้ชัดเจน 8 คัน ได้แก่ รถแท็กซี่สีเหลืองอยู่ด้านหน้าตรงเท้าของตัวเอก รถยนต์ที่ถูกทิ้งร้าง 2 คันทางด้านซ้ายของถนน รถยนต์ 3 คันที่อยู่ไกลออกไปตรงกลางฉากหลัง รถตู้สีขาวทางด้านขวา และรถยนต์สีเทาอยู่ด้านหน้าทางด้านขวา หลังคารถแท็กซี่ควรมีรอยบุบและคราบสกปรก พร้อมป้าย "TAXI" ขนาดเล็กที่มองเห็นได้ใกล้เท้าของตัวเอก ภาพต้องใช้เทคนิคการประมวลผลภาพถ่ายที่สมจริงระดับสูง แสงไฟแบบภาพยนตร์ที่น่าทึ่ง มุมมองลึก หมอกสามมิติ พื้นผิวหยาบ โทนสีเขียวและเหลืองอ่อน รายละเอียดสภาพแวดล้อมที่คมชัด คุณภาพเลนส์ 35 มม. การถ่ายภาพมุมต่ำระยะกลางถึงไกล ไม่มีบุคคลอื่นอยู่ในเฟรม ไม่มีลายน้ำ และไม่มีข้อความขนาดใหญ่ที่อ่านได้ ยกเว้นป้ายรถแท็กซี่