Dwustronicowa rozkładówka mangi „School Band”

Akcja tego dwustronicowego, czarno-białego komiksu rozgrywa się nocą w sali prób szkolnego zespołu muzycznego. Komiks charakteryzuje się wyrafinowanym, nowoczesnym stylem shonen/seinen, z delikatnymi efektami półtonowymi, dramatycznym oświetleniem, ekspresyjnymi liniami tempa i efektownym odwzorowaniem instrumentów. Na obrazku widać czterech członków zespołu w szkolnych mundurkach: chłopca z potarganymi, krótkimi włosami, wyglądającego na zaskoczonego przed gitarą i mikrofonem; elegancką, piękną dziewczynę z długimi, rozwianymi włosami grającą na gitarze elektrycznej na pierwszym planie; drobną, długowłosą dziewczynę przy keyboardzie; oraz perkusistę w tle z celowo rozmytą twarzą. Sala prób ma duże okna z widokiem na nocną panoramę miasta, a także żyrandole, wzmacniacze (w tym widoczny wzmacniacz Marshall), zestaw perkusyjny z logo zespołu, kable oraz napis na ścianie „Beat Box”. Kompozycja jest rozkładówką komiksu drukowanego, z siedmioma panelami na dwóch stronach, wliczając odstępy między panelami, obramowania stron oraz numery stron 13 i 14 na dole. Lewa strona: 3 panele — na górze widać zszokowanego chłopca zwracającego się do dziewcząt, któremu towarzyszy gigantyczny japoński dymek „E!?”; środek przedstawia zbliżenie długowłosej dziewczyny-gitarzystki, jej spokojny wyraz twarzy, któremu towarzyszy japoński dymek „…別にいいよ”; dół to panoramiczne ujęcie czterech członków w sali prób. Prawa strona: 4 panele — na górze znajduje się mocne ujęcie występu, na którym chłopiec śpiewa i gra, a długowłosa dziewczyna gra na gitarze, czemu towarzyszy gigantyczne słowo onomatopeiczne „ジャッ”; środek to dynamiczne zbliżenie długowłosej gitarzystki grającej intensywnie, jej włosy powiewają, w towarzystwie nut i promieniujących linii prędkości, z dziewczyną-klawiszowcem w tle; Na dole znajduje się zbliżenie zszokowanej miny chłopca, z delikatnym efektem rozmycia, któremu towarzyszy pionowy japoński dymek z napisem „…あれ”. Nacisk położony jest na kontrast emocjonalny: gdy gra dziewczyny na gitarze zmienia atmosferę, zakłopotanie i zaskoczenie chłopca przeradzają się w podziw. Praca jest monochromatyczna, pozbawiona koloru, wykorzystuje autentyczne czcionki mangowe, filmową kompozycję, wielowarstwową głębię ostrości oraz precyzyjne detale włosów i strun instrumentów.