Scena grozy z ponurym żniwiarzem w Rainy Alley

Mroczna, filmowa scena grozy rozgrywa się na tle wąskiej, deszczowej, miejskiej uliczki nocą. Światło pochodzi niemal wyłącznie z przyćmionego, niebieskawo-czarnego światła otoczenia i wiszącego pionowo w tle, ciepłego japońskiego szyldu hotelowego. Szyld świeci po lewej stronie, wyświetlając słowo „Hotel” z mniejszym, pionowym tekstem poniżej. Odległe światła miasta są rozmyte przez ulewny deszcz, tworząc miękki, nieostry efekt. Na pierwszym planie po prawej stronie, {argument name="character type" default="young women"} siedzi na kałuży, oparta o mokrą ścianę, z ugiętymi kolanami i pochyloną głową ze zmęczenia lub rozpaczy. Jej sięgające do ramion ciemne, mokre włosy oblepiały jej policzki i szyję. Miała na sobie mokry czarny płaszcz, krótką, kraciastą spódniczkę i grube, czarne, sznurowane Martensy. Deszcz lśnił na jej skórze i ubraniu, a płytka woda odbijała neony i rozproszone światła. Z lewej strony zbliżała się wysoka sylwetka Śmierci, odzianej w długą, podartą czarną szatę o postrzępionych brzegach, trzymającej nad głową ogromną, zakrzywioną kosę. Śmierć powinna pozostać w większości zarysowana, z jedynie słabym oświetleniem krawędziowym, aby stworzyć upiorną i złowieszczą atmosferę. Cała kompozycja powinna być pionowa, z dwiema widocznymi postaciami: siedzącą kobietą i widmem Śmierci. Styl: hiperrealistyczny horror kinowy, mroczna atmosfera filmu noir, wysoki kontrast, niezwykle głębokie cienie, mokra faktura, wolumetryczny deszcz, odblaskowy chodnik, drobne ziarno filmu, złowieszcze napięcie, fotograficzne oświetlenie. Paleta kolorów: niemal czarna, głęboki granat, miękka grafitowa szarość i ciepłe bursztynowe refleksy z szyldu. Bez krwi, bez dodatkowych postaci, bez światła słonecznego, bez jaskrawych kolorów i bez nałożonego tekstu, z wyjątkiem szyldu hotelu w oddali.