Starożytna Świątynia Leśna nad Błękitnym Źródłem

Kinowa, niezwykle fantastyczna sceneria, przedstawiona z lekko podwyższonej, szerokokątnej perspektywy, ukazuje starożytne sanktuarium leśne. W jej centrum znajduje się okrągła kamienna platforma wyłaniająca się z jasnego, turkusowego źródła, na której stoi wysoki, zwietrzały złoty posąg lub pomnik świątynny. Cztery wąskie kamienne mostki rozciągają się w kształcie krzyża od platformy, przedni mostek skierowany jest w stronę widza, lewy i prawy łagodnie wyginają się nad wodą; ścieżka za nim wije się przez las, prowadząc do stromych schodów. Ogromne sekwoje otaczają staw, ich grube pnie porośnięte są mchem, przeplatanym korzeniami, paprociami, pnączami, skałami i ciemnozielonymi krzewami. Woda jest krystalicznie czysta, o odcieniach od głębokiego turkusu do szafirowego błękitu, z dwoma skupiskami unoszących się na wodzie lilii wodnych widocznymi w lewym i prawym dolnym rogu. W górnej części odległego tła, pośrodku, dwa symetryczne, małe budynki świątynne, flankujące kamienne schody, są częściowo przesłonięte przez roślinność. W lewym dolnym i prawym dolnym rogu pierwszego planu dodano dwa starożytne, drewniane dachy świątyń, częściowo ukryte w cieniu i roślinności. Silne światło słoneczne pada ukośnie z prawego górnego rogu, przesączając się przez mgłę i szczeliny w koronach drzew, rzucając snopy światła z efektem Tyndalla na drzewa, most i wodę. Atmosfera jest tajemnicza, starożytna, spokojna i lekko opustoszała, charakteryzująca się bogatym, kinowym kontrastem, ultradrobnymi teksturami, porośniętymi mchem skałami, subtelnym wrażeniem zniszczenia i realistycznym, naturalnym oświetleniem, prezentując epicką, fantasy’ową grafikę koncepcyjną i fotorealistyczną jakość malowania maskującego. W scenie nie ma nikogo.